acar

Gürbüz, güçlü, sağlam, dinç (Af. Kü. Ank.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

baymak

1. Yiyeceğin baygınlık vermesi, mideyi hafifçe bulandirmasi, midede ezinti yapması (Dz. Iz. Kü. Es. Kc. Zn. Çkr. Sm. Gr. Ank. Nğ. Mğ. Af. Gaz. Or.) 2. Bayıltmak (Dz. Ks. To. Gr.) 3. Yormak (Ks.) 4. Büyümek gelişmek, s...

gebeş

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

geme

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

kösülmek

Yorulmak, gücünü kaybetmek Af Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Ks. Gr. Ank. Mğ.)

ımik

1. Beyin (Af. Uş. Isp. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Kn. Tk.) 2. Kafatasının üst kısmı (Af. Ay. Çkl. Kü. El.) 3. Gırtlak (Dz. Ba. Çkl. Es. Kc. Sk. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ama. Or. Sv. Ank. Krş. Nş. Kn. Ada.)

çakma

Deri hastalıği, yara, çıban (Af. Uş. Dz. Ay. iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Es. Sm. Ank. İç. Krk. Tk.)

Benzer içerikler

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

kösülmek

Sözlük

Yorulmak, gücünü kaybetmek Af Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Ks. Gr. Ank. Mğ.)

ımik

Sözlük

çakma

Sözlük

Deri hastalıği, yara, çıban (Af. Uş. Dz. Ay. iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Es. Sm. Ank. İç. Krk. Tk.)

ters

Sözlük

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

akarca

Sözlük

1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...

Yorumlar yükleniyor...