ağrıcaklı
Hastalıktan kurtulamayan kimse, hastalıkli, ağrılı sızılı (Brd. Kü. Krş. Ky. Nğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görgöde
1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)
ağrıklı
1. Saraya benzer bir çeşit sinir hastaliğına tutulmuş kişi (Dz.) 2. Hastalıklı (Sv. Ky.) 3. Hastaliktan kurtulamayan kimse (Brd. Dz. Ba. Çkl. Kc. Sm. Ama. Or. Ky. Krk.)
inez
1. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Brd. Ama. Es. Ks. Sm. Yz. Kn.) . Sıska, cılız, bakımsız, hastalıkli (Isp. Brd. To. Krş. Nş.)
göden
1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...
ineze
1. Çok ağlayan hasta çocuk (Ank.) 2. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Kü. MI.) 3. Sıska, cıliz, hastalıklı (Dz. Ks. Çkl. Ng. Kn. Ant.)
büzütmek
Soğuktan uyuşup büzülmek (Af. Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Kü. Es. Ks. Çkr. Çr. Sv. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ.)
Benzer içerikler
göde
Sözlük1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)
ağrıklı
Sözlük1. Saraya benzer bir çeşit sinir hastaliğına tutulmuş kişi (Dz.) 2. Hastalıklı (Sv. Ky.) 3. Hastaliktan kurtulamayan kimse (Brd. Dz. Ba. Çkl. Kc. Sm. Ama. Or. Ky. Krk.)
inez
Sözlük1. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Brd. Ama. Es. Ks. Sm. Yz. Kn.) . Sıska, cılız, bakımsız, hastalıkli (Isp. Brd. To. Krş. Nş.)
göden
Sözlük1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...
ineze
Sözlük1. Çok ağlayan hasta çocuk (Ank.) 2. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Kü. MI.) 3. Sıska, cıliz, hastalıklı (Dz. Ks. Çkl. Ng. Kn. Ant.)
büzütmek
SözlükSoğuktan uyuşup büzülmek (Af. Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Kü. Es. Ks. Çkr. Çr. Sv. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ.)
çenet
SözlükKalça (Af. Uş. Brd. Dz. Isp. Ay. Kü. İst. Ckr. Sm. Ama. To. MI. Yz. Ank. Krş. Ky. Kn. Nğ. Ada. İç. Ant.)
uyku semesl
SözlükUyku sersemi (Isp. Brd. Dz. Kü. Ba. Es. Bo. Ks. Ckr. Sn. Sm. Or. Gr. Sv. Krş. Ky. Ns. Nğ. Ant. İç. Krk.)