aladlrl

iç, can (Af. İz. Ks. Çkr. Gr. Ank. Kn.)

1. Seğirmek (Af. Isp. Dz. Ay. Es. Çkr. Çr. Ama. Sv. Ank. Nğ. Kn. İç. Mğ.) 2. Can çekişmek (Mğ.)

1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)

Can çekişen, ağır hasta (Isp. Çkl. Ks. Ama. Gaz. Sv. Nğ. Dz. Kn. Ada.)

1. Cıliz zayıf, kudretsiz (Dz. Ba. Bo. ist. Çkr. Kn. Ada.) 2. Can çekişen, ölümü yaklaşan (Ant.)

Can (ist.)

iç, can (Af. İz. Ks. Çkr. Gr. Ank. Kn.)

1. Seğirmek (Af. Isp. Dz. Ay. Es. Çkr. Çr. Ama. Sv. Ank. Nğ. Kn. İç. Mğ.) 2. Can çekişmek (Mğ.)

1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)

Can çekişen, ağır hasta (Isp. Çkl. Ks. Ama. Gaz. Sv. Nğ. Dz. Kn. Ada.)

1. Cıliz zayıf, kudretsiz (Dz. Ba. Bo. ist. Çkr. Kn. Ada.) 2. Can çekişen, ölümü yaklaşan (Ant.)

Kepek, hafif kafa derisi seboreik dertmatitini anlatmak üzere kullanılan günlük bir terimdir.

Can (ist.)

Can (Gr.)