alça
Alın (Brd. Dz. Iz. Ant. Mğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü göremlk
1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)
bertik
1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...
gede
1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
yargın
Sırt (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Kn. ic. Ant. Mğ.)
somak
1. Boğaz, boyun (Dz. Ay. Iz. Ant. Mğ.) 2. Solukborusu, gırtlak (Brd.)
iğii
Zayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)
Benzer içerikler
emlk
Sözlük1. İnsan beyni (Brd. Dz. Iz. Mn. Mğ.) 2. Bingıldak (Dz. Mn. ic.) 3. Başın tam üstü, düz kemik yeri (Mn.) 4. Boğaz, hançere (iz.) 5. Alın (iz. Ay.)
bertik
Sözlük1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
yargın
SözlükSırt (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Kn. ic. Ant. Mğ.)
somak
Sözlük1. Boğaz, boyun (Dz. Ay. Iz. Ant. Mğ.) 2. Solukborusu, gırtlak (Brd.)
iğii
SözlükZayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)
gevik
SözlükDişsiz ya da yamuk, çarpık (ağız için) (Isp. Brd. Dz. Ay. Iz. Es. Nğ. Ant. Mğ.)
çımkışmak
Sözlük1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B