altiş

Yüz yaşını geçenlerde çıkan diş (Kn.)

1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...

1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)

1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

Radyonüklit taramada kullanılan bir rad- _Mine Dentin Diş boğazı Diş eti Pulpa Çene kemiği A S o P A Kök 0 > Cementum 2 Kan damarları Sinir 7 c Kalıcı dişler Yukarıdaki şekilde kalıcı dişlerin çenedeki düzeni gösterilmiştir.

Yüz yaşını geçenlerde çıkan diş (Kn.)

Diş çıkarma, bir bebekte ilk dişin patlamasını anlatmak için kullanılan terimdir.

1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...

1. Basık burunlu (Dz. Es. Ama. Sv. Ank. Kn. Ant. Mg. Ed.) 2. Dişi sökülmüş kimse (Çr.) 3. Çürük diş, aşık, kemik vb. (Çr.)

Kesici şeklindeki keskin kenarları bu diş ler isırmak için birebirdir.

Çenede, diş etleri tarafindan çevrilen sert, kemik benzeri projeksiyonlar.

Vücutta bir geçiş bölgesinin, kanalın, açıklığın ya da damarın tıkanması.