andır kafa

Kel olmak (Ks.)

1. Kalınlaşmış, tabaka haline gelmiş kir (Ks. Çkr. Çr. Sn.) 2. Kir, su ve isı değişimi nedeniyle el ve ayaklarda oluşan siyahımsı çatlaklar, yaracıklar (Ama.) 3. Kalınlaşmış, sertleşmiş çıban, kel (Ama.) 4. Nasır (Ama...

1. Kel, saçsız (Ks.) 2. Zayıf, ince ve küçük (Isp. Dz. İst.) 3. Bebeklikten çıkmış çocuk (iz. Mn. Ba. ist. Çr. Tr. Kü.) 4. Çıplak (Es.)

1. Erkeklik organı (Sm.) 2. Kadinın cinsel organı (Ar.)

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)

Kel (Kn.)

Kel olmak (Ks.)

1. Kalınlaşmış, tabaka haline gelmiş kir (Ks. Çkr. Çr. Sn.) 2. Kir, su ve isı değişimi nedeniyle el ve ayaklarda oluşan siyahımsı çatlaklar, yaracıklar (Ama.) 3. Kalınlaşmış, sertleşmiş çıban, kel (Ama.) 4. Nasır (Ama...

1. Kel, saçsız (Ks.) 2. Zayıf, ince ve küçük (Isp. Dz. İst.) 3. Bebeklikten çıkmış çocuk (iz. Mn. Ba. ist. Çr. Tr. Kü.) 4. Çıplak (Es.)

1. Erkeklik organı (Sm.) 2. Kadinın cinsel organı (Ar.)

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)

Kafatası derisinin saçlı bölgelerinin alındığı ve alopesiyi (kellik) tedavi etmek için saçsız bölgelere tekrar ekildiği kozmetik operasyon.

Kel (Kn.)

Kel (Es.)