aruklanmak

Zayıflamak (Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Rz.)

1. Kuvvetten düşmek, yorulmak (Es. Kc. Bo. Sv. Kn. Brd.) 2. Zayıflamak (Ks. Çkr. To. Or. Kn. İç.) 3. Yavaş yavaş kuvvetlenmek (Isp.)

1. Yorgunluktan ya da sıcaktan bayilacak gibi olmak (Isp. Dz. To. Sv. Gaz.) 2. Zayıflamak, güçsüzleşmek (Dz. Ks. Kn.) 3. Can çekişmek (Dz.) 4. Aşırı taşkın davranışlar yapmak (Ank.)

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

Zayıflamak (Nğ.)

Zayıflamak (Nğ.)

Zayıflamak (Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Rz.)

1. Kuvvetten düşmek, yorulmak (Es. Kc. Bo. Sv. Kn. Brd.) 2. Zayıflamak (Ks. Çkr. To. Or. Kn. İç.) 3. Yavaş yavaş kuvvetlenmek (Isp.)

1. Yorgunluktan ya da sıcaktan bayilacak gibi olmak (Isp. Dz. To. Sv. Gaz.) 2. Zayıflamak, güçsüzleşmek (Dz. Ks. Kn.) 3. Can çekişmek (Dz.) 4. Aşırı taşkın davranışlar yapmak (Ank.)

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

Zayıflamak (Nğ.)

Zayıflamak (Nğ.)

Zayıflamak (Af.)

Zayıflamak (Kü.)