asamak
Topallamak, aksamak (Isp. Brd. Mr. Ank. Kn. Mğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü göraydaş
1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. M...
ansimak
Topallamak, aksamak (Isp. Brd.)
çellm
Güç, kuvvet (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Mn. Ba. Or. Tr. Ezc. Mr. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. Iç. Ant. Kıb.)
döş
1. Göğüs, bağır (Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Es. Bo. Zn. Ks. Cr. Sm. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezc. Ağ. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ. Krk. Tk.) 2. Kucak (Es. Kn.) 3. Ger...
acarlaşmak
insan, hayvan ya da bitki kuvvetlenmek, gürbüzleşmek, gelişmek, boy atmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Kü. Bil. Bo. Ank. Kn. Ant. Brs. Vn. Mr. Nğ.)
incedalan
Ince ve uzun boylu kimse (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Ks. Çkr. Çr. To. Gm. Mr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ.)
Benzer içerikler
aydaş
Sözlük1. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. Mn. Çkl Brs. Es. Ks. Çr. Sm. Mr. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. Iç. Ant. Ed. Tk.) 2. Bacakları çarpık (Dz. Or. Ank. Mğ.) 3. Yaşına girmemiş çocuk (Çr.) 4. Aynı ay içinda doğan çocuklar (Sn. M...
ansimak
SözlükTopallamak, aksamak (Isp. Brd.)
çellm
SözlükGüç, kuvvet (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Mn. Ba. Or. Tr. Ezc. Mr. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. Iç. Ant. Kıb.)
döş
Sözlük1. Göğüs, bağır (Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Es. Bo. Zn. Ks. Cr. Sm. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezc. Ağ. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ. Krk. Tk.) 2. Kucak (Es. Kn.) 3. Ger...
acarlaşmak
Sözlükinsan, hayvan ya da bitki kuvvetlenmek, gürbüzleşmek, gelişmek, boy atmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Kü. Bil. Bo. Ank. Kn. Ant. Brs. Vn. Mr. Nğ.)
incedalan
SözlükInce ve uzun boylu kimse (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Ks. Çkr. Çr. To. Gm. Mr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ.)
ağsak
SözlükTopal, aksak (Isp. Brd. Dz. Ay. Brs. Kü. Es. Bo. Cr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Vn. MI. Mr. Sv. Yz. Ank. Krs. Ky. Nğ. Kn. ic. Ant. Ed. Af.)
keleş
Sözlük1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...