babuk

1. Belkemiği (Af. Dz.) 2. İri, büyük kemik (Isp. Brd.) 3. Uyluk kemiği (Gaz.) 4. Elmacık kemiği (Ağ.) 5. Kalça kemiği (Isp. Brd. Dz. Gaz. Nğ. Ada. Kr.) 6. Kaba et (Mr.)

Topuk kemiği (Brd.)

Bel kemiği (Brd. Dz. Ay. Mn. Kn.)

Göğüs kemiği (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Es. Çr. Or. Tr. Gm. Sv. Kn. Ant.)

Kalça kemiği, uyluk başı (Isp. Brd. Ay. iz. Ba. Brs. Kü. Es. Kc. ist. Ks. Çr. To. Gm. Ar. Hat. Ank. Ed. Krk. Tk.)

1. Ayak bileği kemiği (Af. Isp. Brd. Es. Krş. Nğ. Kn.) 2. Topuk (Isp. Ank, Nğ.) 3. Eklem (Isp. Nğ. Kn.) 4. Sinir, damar (Mn. Nğ.)

Omurganın alt kısmında bulunan büyük üçgen kemik.

Omurga, omur adı verilen üst üste dizilmiş bir dizi küçük kemikten oluşur.

Sağrı kemiği, omurganın altında, kuyruksokumu kemiğinin hemen üzerinde yer alır ve birbiriyle kaynaşmış beş omurdan oluşur.

Sağrı kemiğiyle kuyruksokumu kemiği, omurganın alt ucunu oluşturur.

1. Belkemiği (Af. Dz.) 2. İri, büyük kemik (Isp. Brd.) 3. Uyluk kemiği (Gaz.) 4. Elmacık kemiği (Ağ.) 5. Kalça kemiği (Isp. Brd. Dz. Gaz. Nğ. Ada. Kr.) 6. Kaba et (Mr.)

Kafatası başın iskeletini oluşturur.

Kuyruksokumu (coccyx), omurganın en alt kemiğidir.

Femur (uyluk kemiği) ile tibia (kaval kemiği) arasındaki menteşe tipi eklem.