bağa

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

1. Göğüs, bağır (Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Es. Bo. Zn. Ks. Cr. Sm. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezc. Ağ. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ. Krk. Tk.) 2. Kucak (Es. Kn.) 3. Ger...

Gebe (Isp. Brd. Dz. iz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Es. Kc. Zn. Ks. Cr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Dy. Gaz. Ur. Hat. Sv. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ. Krk.)

1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...

1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B

Yıkanmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Es. Kc. Bo. Sk. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ. Vn. Bt. Dy. Tn. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn....

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

1. Göğüs, bağır (Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Ckl. Es. Bo. Zn. Ks. Cr. Sm. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezc. Ağ. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ. Krk. Tk.) 2. Kucak (Es. Kn.) 3. Ger...

Gebe (Isp. Brd. Dz. iz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Es. Kc. Zn. Ks. Cr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Dy. Gaz. Ur. Hat. Sv. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ. Krk.)

1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...

1. Uyuşmak, ürpermek (Uş. Isp. Dz. Ay. İz. Mn. Es. Bo. Or. Kn. Íç. Ant.) 2. Vücudun bir yeri ağrımak (Brd. Dz. Ay. Mn. Brs. Es. Mg.) 3. Kaşınmak (Af. Dz. Es. Bo. Sn.) 4. Boğazı gıcıklanmak (B

Yıkanmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Es. Kc. Bo. Sk. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ. Vn. Bt. Dy. Tn. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn....

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...