balaca
Çocuk, yavru, küçük (Es. Ama. Kn. Ezm. Sv.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görbala
1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)
dal
1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....
eserll
1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)
dolukmak
1. Göz yaşarmak, ağlayacak gibi olmak (Isp. Dz. Ba. Es. Ckr. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gm. Ar. Ezm. Bt. Dy. MI. Gaz. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn, ic. Ant.) 2. Çeşitli nedenlerle nefesi kesilmek, kuvveti kesilmek (Dz....
piskormak
Aksırmak (Dz. Ay. iz. Es. Ama. To. Or. Gr. Ar. Ezm. El. Mr. Sv. Nğ. iç. Kn.)
eke
Büyük, yetişkin, yaşlı, kart, olgun insan ya da hayvan (Ba. Es. Çkr. Cr. Sm. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ns. Kn. Ada.)
Benzer içerikler
bala
Sözlük1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)
dal
Sözlük1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....
eserll
Sözlük1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)
dolukmak
Sözlük1. Göz yaşarmak, ağlayacak gibi olmak (Isp. Dz. Ba. Es. Ckr. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gm. Ar. Ezm. Bt. Dy. MI. Gaz. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn, ic. Ant.) 2. Çeşitli nedenlerle nefesi kesilmek, kuvveti kesilmek (Dz....
piskormak
SözlükAksırmak (Dz. Ay. iz. Es. Ama. To. Or. Gr. Ar. Ezm. El. Mr. Sv. Nğ. iç. Kn.)
eke
SözlükBüyük, yetişkin, yaşlı, kart, olgun insan ya da hayvan (Ba. Es. Çkr. Cr. Sm. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ns. Kn. Ada.)
uğunmak
SözlükAğlaya ağlaya bayılmak, kendini yitirmek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Es. Çr. Sm. Ama. To. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Mr. Sv. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç. Kn. Or. Kr. Çr. Yz.)
alazlama
Sözlük1. Yüzde ve vücutta çıkan çıbanlar, kızartılar (Us. Es. Kc. Sk. Ks. Ckr. Cr. Or. Tr. Ezm. Sv. Yz. Ank. Nğ. Kn.) 2. El, ayak ve yüzün kızarıp şişmesiyle meydana gelen hastalik, yılancık (Mn. Bil. Bo. Zn. Çkr. Sn. Sm. A...