baskın
1. Cin ve periler tarafından tutulduğu sanılan sıska, cıliz çocuk (Ezc.) 2. Gelişmiş dolgun vücutlu (Ar.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görcilbağa
1. Yaramaz, huysuz cocuk (Gm. Ar. Vn.) 2. Sıska, cıliz (Ezc. Mr.)
cırbağa
1. Küçük çocuk (Or. Gm. Ar. Kr. Ezm.) 2. Gelişmemiş, cıliz çocuk (Ar. Ezm.)
çalınmak
1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)
ölez
1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)
cicik
1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)
yılancık
1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...
Benzer içerikler
cilbağa
Sözlük1. Yaramaz, huysuz cocuk (Gm. Ar. Vn.) 2. Sıska, cıliz (Ezc. Mr.)
cırbağa
Sözlük1. Küçük çocuk (Or. Gm. Ar. Kr. Ezm.) 2. Gelişmemiş, cıliz çocuk (Ar. Ezm.)
çalınmak
Sözlük1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)
ölez
Sözlük1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)
cicik
Sözlük1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)
yılancık
Sözlük1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...
ineze
Sözlük1. Çok ağlayan hasta çocuk (Ank.) 2. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Kü. MI.) 3. Sıska, cıliz, hastalıklı (Dz. Ks. Çkl. Ng. Kn. Ant.)
hıra
Sözlük1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)