belinlemek
1. Uçuklamak, dudakta uçuk çıkmak (Kü.) 2. Havale hastaliğına tutulmak (Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görbelen olmak
1. Havale hastaliğina tutulmak, havale gelmek (Dz. Ay. Kn.) 2. Uyurgezer olmak (Dz.)
belen
1. Havale denilen hastalik (Dz. Ay. iz. Mn. Mğ.) 2. Sara (Dz. Kn.) 3. Uçuk, dudaklarda görülen bir çeşit deri hastalığı (Kü.) 4. Deli (Es. Brd.)
yalama
1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)
belin
1. Deri üzerinde görülen şişlik (Brs.) 2. Havale denilen hastalık (Kü.) 3. Deli (Brd.)
dingln
1. Kuvvetsiz, zayıf yorgun (Af. Isp. Erd. Dz. Av. iz. Mn. Ba. Ckl. Kü. Es. Ky. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Durgun, sessiz düşünceli (Af. Isp. Brd. Dz. Kn. Kü. Mg.)
llinti
1. iç sıkıntısı (Isp. Brd. Dz. iz. Mn. Ba. Kü. Es. Kn.) 2. Kuruntu, kaygı (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es.)
Benzer içerikler
belen olmak
Sözlük1. Havale hastaliğina tutulmak, havale gelmek (Dz. Ay. Kn.) 2. Uyurgezer olmak (Dz.)
belen
Sözlük1. Havale denilen hastalik (Dz. Ay. iz. Mn. Mğ.) 2. Sara (Dz. Kn.) 3. Uçuk, dudaklarda görülen bir çeşit deri hastalığı (Kü.) 4. Deli (Es. Brd.)
yalama
Sözlük1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)
belin
Sözlük1. Deri üzerinde görülen şişlik (Brs.) 2. Havale denilen hastalık (Kü.) 3. Deli (Brd.)
dingln
Sözlük1. Kuvvetsiz, zayıf yorgun (Af. Isp. Erd. Dz. Av. iz. Mn. Ba. Ckl. Kü. Es. Ky. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Durgun, sessiz düşünceli (Af. Isp. Brd. Dz. Kn. Kü. Mg.)
llinti
Sözlük1. iç sıkıntısı (Isp. Brd. Dz. iz. Mn. Ba. Kü. Es. Kn.) 2. Kuruntu, kaygı (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es.)
bezeme
Sözlük1. Vücutta şiş ve kızartilarla beliren bir deri hastalığı (Uş. Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Çkl. Brs. Kü. Es. Bo. Ks. Sn. Ama. Or. Ank. Kn.) 2. Kızıl hastalığı (Es.) 3. Firengi (Kü.) 4. Vücutta akşamları çıkıp, sabahları bat...
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)