büğrü

Kambur (Kn.)

Kambur (Ada.)

Kambur (Af. Brd. Dz. Kü. Or. Ky. Ada. Mğ.)

1. Beli bükük, kambur (Af. Isp. Dz. Es. Ank.) 2. Basık burunlu (Ada.)

Kambur kimse (Kn.)

Kambur (Isp. Krş. Kn. Gaz.)

Kambur (Kn.)

Kambur (Ada.)

Kambur (Af. Brd. Dz. Kü. Or. Ky. Ada. Mğ.)

1. Beli bükük, kambur (Af. Isp. Dz. Es. Ank.) 2. Basık burunlu (Ada.)

Kambur kimse (Kn.)

Kambur (Isp. Krş. Kn. Gaz.)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....