çalıkçalmak

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)

Aşermek (Sm.)

Aşermek (Kr.)

aşermek (Hat.)

Aşermek (Mğ.)

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)

Aşermek (Sm.)

Aşermek (Kr.)

aşermek (Hat.)

Aşermek (Mğ.)

Aşermek (Yz.)

Aşermek (Kn.)