çarpma

1. Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Af. Isp. Brd. Kc. Bo. Ks. Çkr. Sm. Ama. Ar. Kr. El. Mr. Sv. Ank. Nş. Nğ. Kn. Mğ. iç.) 2. Vücudun herhangi bir yeri soğuk nedeniyle morarmak, ki...

1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)

Şişmek, çarpma sonucu vücudun bir yeri şişmek (Ar.)

Çarpma ya da vurma ile vücutta meydana gelen morarma (El.)

Vurma ya da çarpma a sonunda vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Es.)

Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yerinde meydana gelen morarma, çürüme (Nğ.)

1. Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Af. Isp. Brd. Kc. Bo. Ks. Çkr. Sm. Ama. Ar. Kr. El. Mr. Sv. Ank. Nş. Nğ. Kn. Mğ. iç.) 2. Vücudun herhangi bir yeri soğuk nedeniyle morarmak, ki...

1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)

Şişmek, çarpma sonucu vücudun bir yeri şişmek (Ar.)

Çarpma ya da vurma ile vücutta meydana gelen morarma (El.)

Vurma ya da çarpma a sonunda vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Es.)

Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yerinde meydana gelen morarma, çürüme (Nğ.)

Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yerinde meydana gelen morarma, çürüme (Ar. Gm. Sm.)

Vurma, çarpma sonucu vücutta meydana gelen çürükler, morartı (Af. Kc. Bo. Çkr. Çr. Ar. El. Hat. Kn.)