çarpuşturmak

1. Kalınlaşmış, tabaka haline gelmiş kir (Ks. Çkr. Çr. Sn.) 2. Kir, su ve isı değişimi nedeniyle el ve ayaklarda oluşan siyahımsı çatlaklar, yaracıklar (Ama.) 3. Kalınlaşmış, sertleşmiş çıban, kel (Ama.) 4. Nasır (Ama...

1. İshal, sürgün (Ama. Or. Sv. Ky.) 2. ishal olmuş kimse (Ama.)

1. İshal (Çkr. Çr. Sm. Ama.) 2. İshal olmuş kimse (Çr. Ama.)

Çocuk, sesi kesilinceye ladar bağırmak (Ur.) ihtiyarlayıp ferfllemek ndüşmek kuvvetten (Ama.) intiyarlayıp kuvvetten ferfüllemek düşmek (Ama.)

1. Çok yorulmak, gücünü kaybetmek (Dz. Ks. Çr. Ama. Sm. Sv. Krş. Ky.) 2. Açlıktan bitkin düşmek (Ama.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Kalınlaşmış, tabaka haline gelmiş kir (Ks. Çkr. Çr. Sn.) 2. Kir, su ve isı değişimi nedeniyle el ve ayaklarda oluşan siyahımsı çatlaklar, yaracıklar (Ama.) 3. Kalınlaşmış, sertleşmiş çıban, kel (Ama.) 4. Nasır (Ama...

1. İshal, sürgün (Ama. Or. Sv. Ky.) 2. ishal olmuş kimse (Ama.)

1. İshal (Çkr. Çr. Sm. Ama.) 2. İshal olmuş kimse (Çr. Ama.)

Çocuk, sesi kesilinceye ladar bağırmak (Ur.) ihtiyarlayıp ferfllemek ndüşmek kuvvetten (Ama.) intiyarlayıp kuvvetten ferfüllemek düşmek (Ama.)

1. Çok yorulmak, gücünü kaybetmek (Dz. Ks. Çr. Ama. Sm. Sv. Krş. Ky.) 2. Açlıktan bitkin düşmek (Ama.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Uykuya dalmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Es. Kc. Sm. Ama. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Kib.) 2. Bilincini yitirmek (Ama.)

1. Cin, peri çarpmış kimse (To.) 2. Saralı (Ama.) Plesenta, son, etene (Çkl. Bo. Ks. Sm. eş Ama. Tr. Ezc. El. Hat. Sv. İç. Kerkük)