çatı
Bacak arası (Dz. Ay. ≡s A Nğ. Mğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görannı çatı
Alnın ortası, alın çati (Hat. Dz. iz.)
yöreme
1. Parmakta dolama, panaris (Dz. Ay. iz. Nğ.) 2. Kanser (Dz. Nğ.)
irelmek
1. Gelişmek (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Bo. Çr. Nğ. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Şişmanlamak (Isp. Dz. Ay. Mn. Bo. Ama.)
duluk
1. Yüz, çehre (Dz. Gaz. Nş. Ada.) 2. Yanak (Isp. Cr. Mr. Hat. Sv. Ank. Kn. Ky.) 3. Şakak (Af. Isp. Dz. Cr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç.) 4. Avurt (Af. Dz. Ay. Çkr. MI. Mr. Ky. Nğ. iç.) 5. Gerda...
dumağı
1. Nezle, grip, bronşit (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Hat. Ank. Krş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant Mğ. Ed. Krk.) 2. Öksürük, boğmaca öksürüğü (Isp. Dz. Nğ.)
maçça
1. Dert, hastalık (frengi, kanser gibi ağır hastalıklar) (Isp. Dz. Es.Sm. Ank. Krş. Ky. Nğ. Ada.) 2. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Isp. Dz. Ay. Kü. Bo. Mr. Ank. Nğ. Mğ.) 3. Çok düşünce ve üzüntüden olan ...
Benzer içerikler
annı çatı
SözlükAlnın ortası, alın çati (Hat. Dz. iz.)
ENCEF 250MG/5ML ORAL SÜSPANSIYON HAZIRLAMAK İÇIN KURU TOZ
İlaçSEFDİNİR
yöreme
Sözlük1. Parmakta dolama, panaris (Dz. Ay. iz. Nğ.) 2. Kanser (Dz. Nğ.)
irelmek
Sözlük1. Gelişmek (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Bo. Çr. Nğ. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Şişmanlamak (Isp. Dz. Ay. Mn. Bo. Ama.)
duluk
Sözlük1. Yüz, çehre (Dz. Gaz. Nş. Ada.) 2. Yanak (Isp. Cr. Mr. Hat. Sv. Ank. Kn. Ky.) 3. Şakak (Af. Isp. Dz. Cr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç.) 4. Avurt (Af. Dz. Ay. Çkr. MI. Mr. Ky. Nğ. iç.) 5. Gerda...
dumağı
Sözlük1. Nezle, grip, bronşit (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Hat. Ank. Krş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant Mğ. Ed. Krk.) 2. Öksürük, boğmaca öksürüğü (Isp. Dz. Nğ.)
maçça
Sözlük1. Dert, hastalık (frengi, kanser gibi ağır hastalıklar) (Isp. Dz. Es.Sm. Ank. Krş. Ky. Nğ. Ada.) 2. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Isp. Dz. Ay. Kü. Bo. Mr. Ank. Nğ. Mğ.) 3. Çok düşünce ve üzüntüden olan ...
kızan
Sözlük1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)