celimsiz
1. Zayıf, cıliz (Dz. Mğ.) 2. Halsiz (Mğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görhıra
1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)
gedeş
1. Çelimsiz, zayıf, cüce (Dz.) 2. Karni şiş, hastalıklı (Isp. Brd. Mn.)
gede
1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
dıngır
1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
mizkırt
Cıliz, siska, çelimsiz (Dz.)
hılta
Sıska, cıliz, çelimsiz (Dz. Es.)
Benzer içerikler
hıra
Sözlük1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)
gedeş
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce (Dz.) 2. Karni şiş, hastalıklı (Isp. Brd. Mn.)
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
dıngır
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
mizkırt
SözlükCıliz, siska, çelimsiz (Dz.)
hılta
SözlükSıska, cıliz, çelimsiz (Dz. Es.)
aydeş
Sözlük1. İğdiş (Dz.) 2. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Uş. Kn. Mğ.)
bitik
Sözlük1. Halsiz, zayıf (Krk.) 2. Tamam, ameliyatla açılması gereken kizlık zarı (Dz. Ama. Gr. Nğ. Kn.)