çıçğan

1. Yüz (Kn.) 2. Çene (Kn.) 3. Omuz (Kn.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

1. Humma, ateşli bir hastalık (Çr. Gr. Kn. iç. Ant.) 2. Güçsüz, düşkün (Af. Isp. Brs. Kü. Es. Ks. Çkr. Sm. Ama. Or.) 3. Tifo (Kn. İç.) 4. Zatürree, pnömoni (iç.) 5. Sakat (Çr. Ama.) 6. Öldürücü grip (Isp. Ay. Kn. Ada....

Fare ısırığı hastalığı, sıçanların ve fareyle sincap gibi diğer kemirgenlerin taşıdığı, ender görülen bir bulaşıcı hastalıktır; insanlara, ısırık, tırmık ya da hayvanların dışkısıyla

Hayvan parazitlerinin (bit, kurt, fare) deri veya tüyler içerisindeki ya da kurtçukların (tenya) vücut içerisindeki varlığıdır.

Fare idrarı karışmış suyla temas nedeniyle bulasan bir hastalık olan leptospirozun diğer bir adı.

TRASTUZUMAB

İNFLIXIMAB

İNFLİKSİMAB

İNFLİXİMAB

İNFLİXİMAB