cıdırlı
1. Deli (Sv.) 2. Daimi hasta (Brd.) 3. Vücudu yaradan kurtulamayan (Af.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görsal
1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
eserll
1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)
eslrlk
1. Kızgın, öfkeli (iz. Ba. Çkl. Çkr. Or. Kr. Sv. Ank. Ed. 2. Deli (Brd. Çkl. Bo. Ank.) 3. Sarhoş (Bo. Ist.)
erlşlk
1. Şeytan çarpmasıyla olduğuna inanılan, cırpinma ve seğirme belirtileri de gösteren bir çeşit sinir hastalığı (Af. Isp. Dz. Kr. Ky. Ant.) 2. Deli (Isp. Dz.) 3. Yetişkin, evlenme çağına gelmiş kız (Sv.)
çalgın
1. Deli, delimsi (Isp. Brd. Gaz. Mr. Sv. Nğ. Ada. Mğ.) 2. Kötürüm, inmeli, sakat (Çkr. Çr. Kr. Ezm. Ezc. MI. Gaz. Mr. Sv. Krş.)
gıç
1. Bacak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Kü. Çkr. Ama. To. Gm. MI. Sv. Yz. Kn. Ic. Ant.) 2. Ayak (Brd. Dz. Çr. MI. Gaz. Ank. Krş. Kn.) 3. Kuyruk sokumu bölgesi (Brs. Bo. Ks. Sm. Gaz. Sv. Ant.)
Benzer içerikler
sal
Sözlük1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
eserll
Sözlük1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)
eslrlk
Sözlük1. Kızgın, öfkeli (iz. Ba. Çkl. Çkr. Or. Kr. Sv. Ank. Ed. 2. Deli (Brd. Çkl. Bo. Ank.) 3. Sarhoş (Bo. Ist.)
erlşlk
Sözlük1. Şeytan çarpmasıyla olduğuna inanılan, cırpinma ve seğirme belirtileri de gösteren bir çeşit sinir hastalığı (Af. Isp. Dz. Kr. Ky. Ant.) 2. Deli (Isp. Dz.) 3. Yetişkin, evlenme çağına gelmiş kız (Sv.)
çalgın
Sözlük1. Deli, delimsi (Isp. Brd. Gaz. Mr. Sv. Nğ. Ada. Mğ.) 2. Kötürüm, inmeli, sakat (Çkr. Çr. Kr. Ezm. Ezc. MI. Gaz. Mr. Sv. Krş.)
gıç
Sözlük1. Bacak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Kü. Çkr. Ama. To. Gm. MI. Sv. Yz. Kn. Ic. Ant.) 2. Ayak (Brd. Dz. Çr. MI. Gaz. Ank. Krş. Kn.) 3. Kuyruk sokumu bölgesi (Brs. Bo. Ks. Sm. Gaz. Sv. Ant.)
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
oturak
Sözlük1. İş göremeyen (Çkl.) 2. Kötürüm (Brd. Dz. Ay. Es. Kc. Bo. Sm. Or. Sv. Ky. Krk.) 3. Yürüme zamanı geldiği halde yürüyemeyen çocuk (Or.) 4. Kic, makat (Af. MI. Hat. Sv. Nğ. Mğ.)