çıhma

Başı gözükmeyen çıban (Nğ.)

1. Büyük ve onulmaz çıban, veba, dert, hastalık (ilenmelerde) (Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gm. Kr. Ezm. Ecz. Vn. El. MI. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Ng. Kn.) 2. Koyun ve insanların akciğerlerinde olan bir has...

1. Kıtlık (Isp. Çr. Ky.) 2. Dudak kenarlarında çıkan bir çeşit yara (Gm.)

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

Arpacık, göz kapağında çıkan sivilce (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Kü. Es. Kc. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant.)

1. İrileşmiş yara (Af. Isp.) 2. Vücutta sık sık çıkan yara (Isp.) 3. Kuvvet, güç (Gm). 4. insan vücudundaki kir (Dz.)

Başı gözükmeyen çıban (Nğ.)

1. Büyük ve onulmaz çıban, veba, dert, hastalık (ilenmelerde) (Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gm. Kr. Ezm. Ecz. Vn. El. MI. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Ng. Kn.) 2. Koyun ve insanların akciğerlerinde olan bir has...

1. Kıtlık (Isp. Çr. Ky.) 2. Dudak kenarlarında çıkan bir çeşit yara (Gm.)

1. Dudakta çıkan yara, uçuk (Isp. Brd. Dz. Mn. Brs. Kü. Es. Kc. Bo. Ks. Gm. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Mğ. Krk.) 2. Dudakta kuruma, çatlama (Bo. Çkr. Ama. Mr. Nğ. İç. Mğ. Krk.)

Arpacık, göz kapağında çıkan sivilce (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Kü. Es. Kc. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. İç. Ant.)

1. İrileşmiş yara (Af. Isp.) 2. Vücutta sık sık çıkan yara (Isp.) 3. Kuvvet, güç (Gm). 4. insan vücudundaki kir (Dz.)

Çiban (Gm. )

Çiban çıkartmak (Gm. Dy.)