çıkğan

kol, bacak ya da bir eklemi burkulmak, incinmek, çıkmak (Krş. Nğ. Kn.)

1. Uyluk kemiği (isp. Ant.) 2. Kol ya da bacak kemiklerinin çıkıntılari, kenetleri (Isp. Kn.)

Kırılan kol ya da bacak yerine yerleştırildikten sonra üstüne bastırılarak sıkıca bağlanan ince ağac, tahta ya da demir cubuk (Bo. Or. Krş. Kn. Nğ. İç.)

Kırık ve çıkıkları sarmak (Sv.)

Bacak arası, apış (Kn.)

Çıplak kol ve bacak (Çkl. Ada.)

Lidokainin eski adı.

kol, bacak ya da bir eklemi burkulmak, incinmek, çıkmak (Krş. Nğ. Kn.)

Genellikle kan akışının kesilmesi sonucunda dokunun ölümü.

1. Uyluk kemiği (isp. Ant.) 2. Kol ya da bacak kemiklerinin çıkıntılari, kenetleri (Isp. Kn.)

Kırılan kol ya da bacak yerine yerleştırildikten sonra üstüne bastırılarak sıkıca bağlanan ince ağac, tahta ya da demir cubuk (Bo. Or. Krş. Kn. Nğ. İç.)

DİOSMİN, HESPERİDİN

Pelvis ve femurun (uyluk kemiği) üst ucu arasındaki eklemdir.

Kırık ve çıkıkları sarmak (Sv.)