çildirlk

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Kuvvetsiz, zayıf yorgun (Af. Isp. Erd. Dz. Av. iz. Mn. Ba. Ckl. Kü. Es. Ky. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Durgun, sessiz düşünceli (Af. Isp. Brd. Dz. Kn. Kü. Mg.)

1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)

1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)

1. Kel, saçsız (Ks.) 2. Zayıf, ince ve küçük (Isp. Dz. İst.) 3. Bebeklikten çıkmış çocuk (iz. Mn. Ba. ist. Çr. Tr. Kü.) 4. Çıplak (Es.)

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Kuvvetsiz, zayıf yorgun (Af. Isp. Erd. Dz. Av. iz. Mn. Ba. Ckl. Kü. Es. Ky. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Durgun, sessiz düşünceli (Af. Isp. Brd. Dz. Kn. Kü. Mg.)

1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)

1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)

1. Kel, saçsız (Ks.) 2. Zayıf, ince ve küçük (Isp. Dz. İst.) 3. Bebeklikten çıkmış çocuk (iz. Mn. Ba. ist. Çr. Tr. Kü.) 4. Çıplak (Es.)

1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)

1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...

1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...