cinbüzük

1. Kızgın, öfkeli (iz. Ba. Çkl. Çkr. Or. Kr. Sv. Ank. Ed. 2. Deli (Brd. Çkl. Bo. Ank.) 3. Sarhoş (Bo. Ist.)

1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...

1. Durmadan ağlayan çocuk (Mr. Ada.) 2. Çok ince, kuru adam (Ky.)

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...

1. İshal (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Or. Gr. Gm. El. MI. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ank. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Kolera (Ezc.) 3. Hastalıklı (Or.)

1. Kızgın, öfkeli (iz. Ba. Çkl. Çkr. Or. Kr. Sv. Ank. Ed. 2. Deli (Brd. Çkl. Bo. Ank.) 3. Sarhoş (Bo. Ist.)

1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...

1. Durmadan ağlayan çocuk (Mr. Ada.) 2. Çok ince, kuru adam (Ky.)

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...

1. İshal (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Or. Gr. Gm. El. MI. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ank. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Kolera (Ezc.) 3. Hastalıklı (Or.)

1. Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Af. Isp. Brd. Kc. Bo. Ks. Çkr. Sm. Ama. Ar. Kr. El. Mr. Sv. Ank. Nş. Nğ. Kn. Mğ. iç.) 2. Vücudun herhangi bir yeri soğuk nedeniyle morarmak, ki...

1. Büyük ve onulmaz çıban, veba, dert, hastalık (ilenmelerde) (Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gm. Kr. Ezm. Ecz. Vn. El. MI. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Ng. Kn.) 2. Koyun ve insanların akciğerlerinde olan bir has...