cingöz

Zayıf, ince (Sv. Yz.)

1. Zayıf, ince kimse (Ank. Kn. Tk.) 2. Kaba yapıli, biçimsiz kimse (To. Or. Gaz. Hat. Sv.)

1. Zayıf (Sv.) 2. Kör (Sv.)

1. Ölecekmiş gibi zayıf, cıliz olan (Af. Bo. Ks. Sm. Ama. Or. Sv. Nğ. Ada. Çr.) 2. Ölümcül (Ks. Or. Sv. Nş. Nğ.)

1. Zayif, hastalikli (Brs. Gaz. Sv.) 2. Erkeklik organı (Bo. Mr. Sv. Kib.) 3. Göz hastalığının iyileştirilmesi için göze sürme gibi çekilen ot tozu (MI.)

ince, uzun boylu (Sv. Ky.)

Zayıf, ince (Sv. Yz.)

1. Zayıf, ince kimse (Ank. Kn. Tk.) 2. Kaba yapıli, biçimsiz kimse (To. Or. Gaz. Hat. Sv.)

1. Zayıf (Sv.) 2. Kör (Sv.)

1. Ölecekmiş gibi zayıf, cıliz olan (Af. Bo. Ks. Sm. Ama. Or. Sv. Nğ. Ada. Çr.) 2. Ölümcül (Ks. Or. Sv. Nş. Nğ.)

1. Zayif, hastalikli (Brs. Gaz. Sv.) 2. Erkeklik organı (Bo. Mr. Sv. Kib.) 3. Göz hastalığının iyileştirilmesi için göze sürme gibi çekilen ot tozu (MI.)

ince, uzun boylu (Sv. Ky.)

Zayıf (Sv.)

Zayıf (Sv.)