cırnaz

Cıliz (Bt. Ur.)

Zayıf, cılız, hastalıklı (Gaz.)

Cıliz, zayıf, kudretsiz (Dz. Or. Tr. Gaz.)

Zayıf, cılız (Dz. Çr. Gaz. Sv. Ada.)

Zayıf, cıliz insan ya da hayvan (ist. Gaz.)

Cıliz, zayıf, ölmek üzere olan (Dz. El. MI. Gaz. Mr. Ky.)

Cıliz (Bt. Ur.)

Zayıf, cılız, hastalıklı (Gaz.)

Cıliz, zayıf, kudretsiz (Dz. Or. Tr. Gaz.)

Zayıf, cılız (Dz. Çr. Gaz. Sv. Ada.)

Zayıf, cıliz insan ya da hayvan (ist. Gaz.)

Cıliz, zayıf, ölmek üzere olan (Dz. El. MI. Gaz. Mr. Ky.)

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...