çlvit
1. Gebelerin yüz ve vücutlarında olan leke (Mr. Sv. Kib.) 2. Güneşin yaptığı çil (Mr.) 3. Bir çeşit kocakarı ilâcı (Brd.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görmeret
1. Zayif, hastalikli (Brs. Gaz. Sv.) 2. Erkeklik organı (Bo. Mr. Sv. Kib.) 3. Göz hastalığının iyileştirilmesi için göze sürme gibi çekilen ot tozu (MI.)
mırık
1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
aşkar
1. Saçının ön kısmı dökülmüş kimse (Tr.) 2. Çil (Hat.) 3. Yüz, çehre (Ky.) 4. Sarı saçli adam (Md. Mr. Hat. Nğ. İç.)
gelincik
1. Verem (ist. Ank. Ky. Nğ. Kıb.) 2. Kalp hastalığı (Nğ.) 3. Yılancık hastalığı (Brd. Mn. Kc. Yz.) 4. Gözde arpacık (Dy.) 5. Böbrek hastalığı (İst. Nğ. Krş. Kn.) 6. Lenfa düğümü iltihabi, boyun sıracası (Çkr. Sn.) 7. ...
abraş
1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...
çapar
1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...
Benzer içerikler
meret
Sözlük1. Zayif, hastalikli (Brs. Gaz. Sv.) 2. Erkeklik organı (Bo. Mr. Sv. Kib.) 3. Göz hastalığının iyileştirilmesi için göze sürme gibi çekilen ot tozu (MI.)
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
aşkar
Sözlük1. Saçının ön kısmı dökülmüş kimse (Tr.) 2. Çil (Hat.) 3. Yüz, çehre (Ky.) 4. Sarı saçli adam (Md. Mr. Hat. Nğ. İç.)
gelincik
Sözlük1. Verem (ist. Ank. Ky. Nğ. Kıb.) 2. Kalp hastalığı (Nğ.) 3. Yılancık hastalığı (Brd. Mn. Kc. Yz.) 4. Gözde arpacık (Dy.) 5. Böbrek hastalığı (İst. Nğ. Krş. Kn.) 6. Lenfa düğümü iltihabi, boyun sıracası (Çkr. Sn.) 7. ...
abraş
Sözlük1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...
çapar
Sözlük1. Sarışın, mavi veya yeşil gözlü, çilli insan (Af. Isp. Dz. Ay. Mn. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Ckr. Cr. Sn. Ank. Nğ. Kn. Mğ. Ed. Krk.) 2. Çiçek bozuğu yüz (Uş. Brd. Ay. To. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ky. Ada.) 3. Huysuz, ...
ısırgı
Sözlük1. Ağızda kaşıntı ve kabarcıklar yapan, perhizle giderilen bir çeşit hastalık (Dz. Or.) 2. Hastalık nedeniyle yapılan perhiz (Dz. Gr. Ezm.) 3. Hastalığın yaptığı titreme, ürperme, ateş (Sv.)
göden
Sözlük1. Karın, işkembe (Isp. Brd. Dz. iz. Kü. Es. Bo. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada.) 2. Mide (Isp. Brd. Ba. Ky. Íc.) 3. Boğaz (Kr.) 4. Göğüs (Ank.) 5. Bir çeşit çocuk maması (Sv.) 6. Çıplak, elbisesiz (To.) 7. Zayıf, cili...