çömelek
1. Bacakları eğri olan (Bo.) 2. Hafif ve ince ağri, sızı (Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görbadak
1. Paytak yürüyen, bacakları çarpık olan- bağlı Büyülü, erkeğin büyülenerek cinsel ba(Çkr.) 2. Kisa boylu, ufak yapıli, cüce, bodur, tiknaz (Af. Isp. İc. Brd. Dz. iz. Kü. Bil. Es. Çkr. Yz. Ank. Krş. Ng. Kn. Krk.) 3. E...
çaytak
1. Düztaban (Gr.) 2. Bacakları dışa doğru eğrı lan (Gr.)
kemçlk
1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
ilgitırınik
ince ve eğri bacaklı kimse (Kn.)
paytak
1. Peltek, kekeme (Brs.) 2. Düztaban (Brs.) 3. Eğri bacaklı (Dz. Ama. Gm. Nğ.) 4. Eğri bacaklı insanın yürüyüşü için (Ay Mn. Bo. Ama. Nğ.)
çot
1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...
Benzer içerikler
badak
Sözlük1. Paytak yürüyen, bacakları çarpık olan- bağlı Büyülü, erkeğin büyülenerek cinsel ba(Çkr.) 2. Kisa boylu, ufak yapıli, cüce, bodur, tiknaz (Af. Isp. İc. Brd. Dz. iz. Kü. Bil. Es. Çkr. Yz. Ank. Krş. Ng. Kn. Krk.) 3. E...
çaytak
Sözlük1. Düztaban (Gr.) 2. Bacakları dışa doğru eğrı lan (Gr.)
kemçlk
Sözlük1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...
ilgitırınik
Sözlükince ve eğri bacaklı kimse (Kn.)
paytak
Sözlük1. Peltek, kekeme (Brs.) 2. Düztaban (Brs.) 3. Eğri bacaklı (Dz. Ama. Gm. Nğ.) 4. Eğri bacaklı insanın yürüyüşü için (Ay Mn. Bo. Ama. Nğ.)
çot
Sözlük1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...
apalamak
Sözlük1. Bacakları gere gere, ayırarak yürümek (Isp. Ba. Nğ. Kn.) 2. Sallanarak, sendeleyerek yürümek (Isp. Çkr. Kn. Mğ.) 3. Emeklemek (Af. Ank.)
süksün
Sözlük1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)