conak

1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

Saçı kepeklenmek, konak oluşmak (Nğ.)

Küçük çocukların dil ve damaklarında olan kabarcıklar (Yz. Krş. Nğ.)

Baştaki kepek, konak (Çkl. Ama. Gaz. Mr. Ky. Nğ. Kn.)

1. Baştaki kepek, konak (Ama. Nğ.) 2. Deride kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Ky.)

1. Saçtaki kepek (Ba. Kc. Bo. İst. Ks. Çr. Hat. Sv. Ank. Nğ. Iç. Ada. Krk.) 2. Küçük çocukların başlarındaki kepek tabakası (Isp. Dz. Ba. Sm. Nğ. Mğ.) 3. Deri üzerinde kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Çkl. Ama.)...

Küçük yaştaki çocuklarda yaygın olarak görülen ve genellikle engellenmişlik ya da öfkeyi gösteren, patlama halindeki kötü davranış.

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

Saçı kepeklenmek, konak oluşmak (Nğ.)

Küçük çocukların dil ve damaklarında olan kabarcıklar (Yz. Krş. Nğ.)

Baştaki kepek, konak (Çkl. Ama. Gaz. Mr. Ky. Nğ. Kn.)

1. Baştaki kepek, konak (Ama. Nğ.) 2. Deride kalan çıban ya da çiçek hastalığı izi (Ky.)

1. Küçük çocukların yataklarını kirletmemeleri için beşiğe takılarak sidiği oturağa götüren tahta boru, kamış (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Kc. Sk. Ama. Sm. Tr. Nğ. Kn. Mğ.) 2. Çocuk oturağı (Bo.) 3. Göbek (Mğ.)