çöne

1. Cinsel organ (Gm.) 2. Kısa boylu, bodur, cüce (Af. Çkl. Çr. Bo. Ama. To. Sm. Gr. Sv. Krş. Ky. Nğ. Kn.) 3. Kuyruk sokumu, anüs (Gm.)

Kısa boylu (Af. Isp. Çkr. Çr. To. Ezm. Sv. Ky. Kn.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

1. Paytak yürüyen, bacakları çarpık olan- bağlı Büyülü, erkeğin büyülenerek cinsel ba(Çkr.) 2. Kisa boylu, ufak yapıli, cüce, bodur, tiknaz (Af. Isp. İc. Brd. Dz. iz. Kü. Bil. Es. Çkr. Yz. Ank. Krş. Ng. Kn. Krk.) 3. E...

1. Cinsel organ (Gm.) 2. Kısa boylu, bodur, cüce (Af. Çkl. Çr. Bo. Ama. To. Sm. Gr. Sv. Krş. Ky. Nğ. Kn.) 3. Kuyruk sokumu, anüs (Gm.)

Kısa boylu (Af. Isp. Çkr. Çr. To. Ezm. Sv. Ky. Kn.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

1. Paytak yürüyen, bacakları çarpık olan- bağlı Büyülü, erkeğin büyülenerek cinsel ba(Çkr.) 2. Kisa boylu, ufak yapıli, cüce, bodur, tiknaz (Af. Isp. İc. Brd. Dz. iz. Kü. Bil. Es. Çkr. Yz. Ank. Krş. Ng. Kn. Krk.) 3. E...

1. Vurma ya da çarpma sonucu vücudun herhangi bir yeri morarmak, çürümek (Af. Isp. Brd. Kc. Bo. Ks. Çkr. Sm. Ama. Ar. Kr. El. Mr. Sv. Ank. Nş. Nğ. Kn. Mğ. iç.) 2. Vücudun herhangi bir yeri soğuk nedeniyle morarmak, ki...

1. Bebek ve hayvan yavruları diş çikarmaya başlamak (Af. Uş. Isp. Brd. Mn. Ba. Es. Bo. Ks. Çkr. Çr. To. Gr. Sv. Ank. Krş. Ng. Kn. İç. Ant. Mğ.) 2. Yedi yaşındaki çocukların süt dişleri asılları ile değişmek (Af. Uş. B...