çönmek

1. işemek (Kn.) 2. Öldürmek (Isp.)

1. Meni getirmek (Isp. Kn.) 2. Ayakta işemek (Gm. Ezc.)

İşemek (Çr. Or. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Krk.)

İşemek (Af. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Çkl. Es. Ks. Ama. Gaz. Hat. Sv. Ky. Kn. iç. Mğ. Krk. Tk.)

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

İşemek (Brd.)

1. işemek (Kn.) 2. Öldürmek (Isp.)

1. Meni getirmek (Isp. Kn.) 2. Ayakta işemek (Gm. Ezc.)

İşemek (Çr. Or. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Krk.)

İşemek (Af. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Çkl. Es. Ks. Ama. Gaz. Hat. Sv. Ky. Kn. iç. Mğ. Krk. Tk.)

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

İşemek (Brd.)

İşemek (Hat.)

İşemek (El.)