cülle

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)

1. Gerdan, çene altı (Çkl. Kc. Çkr. Çr. Ama. To. Ezc. Bt. Mr. Sv. Ank. Ky. Nğ. Ada. Kr.) 2. Çene (To. Sv.) 3. Girtlak (Sv.)

1. Sihir, büyü, afsun (Dz. Nğ.) 2. Üfürük, nefes (Es. Or. Sv.) 3. Telkin (Bt. Sv. Ky.) 4. Hastaları iyileştirmek için suya dökülen eritilmiş kurşun (Sv.) 5. Vücutta beliren kabartıfar (Ezm. Nğ. Kn.)

1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)

1. Sürekli yatan hasta, yatalak (Bo. Sv. Yz. Nğ. Kn. İç.) 2. inmeli hasta (Çr.) 3. Ateşli hastalık (Af. Kr. Ezc. Ur. Sv. Krş. Ky. Kn. Hat. ic.) 4. Tifo (Çr. Sv. Ank. Nş. Krş.) 5. Zatülcenp, plörezi (Nğ.) 6. Zatürree, ...

1. Zayıf (Sv.) 2. Kör (Sv.)

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)

İnsanın kafa derisinde yaşayan ve kan emerek beslenen küçücük, kanatsız böcekler (PEDICULUS HUMANUS CAPITIS).

Kąfa derisi kafatasını kaplayan cilt ve bağ dokularıdır.

Seboreik dermatit, kafa derisi, göz kapakları, burun, alın veya kulaklarda beyaz veya sarımsı pulların oluştuğu yağlı, kızarık deri alanlarıyla karakterize olan pullu bir deri iltihabıdır.

Alt çene kemiği ile kafa tası arasındaki eklem.

MİNOKSİDİL

MİNOKSİDİL

Foliküllerin kalıcı veya geçici şekilde hasar görmesi; kişinin kalıtımsal veya hormonal nedenlerle saç kaybı meydana gelebilir.