dablak

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)

1. Tatarcık (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Kc. Nğ. Kn. İç. Mğ. Ant.) 2. Zona, deride olan ağrılı ve kasıntılı kabarcıklar (Ada.)

1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)

1. Meni (Isp. Brd. Dz. Mn. Es. Ks. Çkr. Nğ. İç. Ant. Mğ. Krk.) 2. Omurga (Kr. Mg.) 3. Çocuğun anne karnında boğulmasına neden olan bir hastalik (Isp.)

1. Öldürücü hastalık (Nğ.) 2. Azrail (Nğ. iç.)

Kişinin, çaldığı nesnelere çoğunlukla herhangi bir istek veya ihtiyaç duymaksızın, hırsızlık etme dürtüsüne karşı bir türlü direnemediği yineleyici durum.

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

Bkz.

1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)

1. Tatarcık (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Es. Kc. Nğ. Kn. İç. Mğ. Ant.) 2. Zona, deride olan ağrılı ve kasıntılı kabarcıklar (Ada.)

1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)

1. Meni (Isp. Brd. Dz. Mn. Es. Ks. Çkr. Nğ. İç. Ant. Mğ. Krk.) 2. Omurga (Kr. Mg.) 3. Çocuğun anne karnında boğulmasına neden olan bir hastalik (Isp.)

1. Öldürücü hastalık (Nğ.) 2. Azrail (Nğ. iç.)