dalaklanmak
1. Karnına vuruian insan ya da hayvan kendinden geçmek (Tr.) 2. Fazla koşmaktan dalak bölgesinde ağrı meydana gelmek. (Ama. Sv.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görcendek
1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)
ters
1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
bezemek
1. İnsan veya hayvan vücudunda şişlik meydana gelmek (ic.) 2. Vücutta meydana gelen şişkinliği ayranla, yoğurtla ovmak (Brd.) 3. Şifalı olduğuna inanılan çamur, toprak veya suyu ele yüze sürmek (Çkr.)
emlik
Süt emmekte olan insan ya da hayvan yavrusu (Isp. Dz. Es. Ks. Sm. Ama. To. Tn. MI. Mr. Gaz. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç.)
kıpık
1. İki gözü eşit büyüklükte olmayan insan ya da hayvan (Çkl. Es. Ank.) 2. Gözünü çok kırpan insan (iz. Bo. Çkr. Gaz. Sv. Kn.)
keleş
1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
Benzer içerikler
cendek
Sözlük1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)
ters
Sözlük1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)
bezemek
Sözlük1. İnsan veya hayvan vücudunda şişlik meydana gelmek (ic.) 2. Vücutta meydana gelen şişkinliği ayranla, yoğurtla ovmak (Brd.) 3. Şifalı olduğuna inanılan çamur, toprak veya suyu ele yüze sürmek (Çkr.)
emlik
SözlükSüt emmekte olan insan ya da hayvan yavrusu (Isp. Dz. Es. Ks. Sm. Ama. To. Tn. MI. Mr. Gaz. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç.)
kıpık
Sözlük1. İki gözü eşit büyüklükte olmayan insan ya da hayvan (Çkl. Es. Ank.) 2. Gözünü çok kırpan insan (iz. Bo. Çkr. Gaz. Sv. Kn.)
keleş
Sözlük1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
eke
SözlükBüyük, yetişkin, yaşlı, kart, olgun insan ya da hayvan (Ba. Es. Çkr. Cr. Sm. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ns. Kn. Ada.)
çendek
Sözlük1. Yüzü çiçek bozuğu, çopur olan kimse (Or.) 2. insan ya da hayvan ölüsü (Ama. El.)