dıbıl dıbıl
Çok yağli, şişman kimse ya da hayvan hakkında kullanılır (Bo.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görtokur
1. Kisa boylu, cüce (Ks.) 2. Kısa boylu ve güçlü kimse (Brd.) 3. Yaşlı insan ya da hayvan (Ama.) 4. Gelişmemiş, sıska (Ank.) 5. Kısa boylu şişman kimse (Af. Brd.)
gebeş
1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)
ettendirek
Dolgun, şişman kimse (Bo.)
paflak
1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)
gebedek
Kısa boylu şişman kimse (Bo. Zn.)
bıngıl bıngıl
1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)
Benzer içerikler
tokur
Sözlük1. Kisa boylu, cüce (Ks.) 2. Kısa boylu ve güçlü kimse (Brd.) 3. Yaşlı insan ya da hayvan (Ama.) 4. Gelişmemiş, sıska (Ank.) 5. Kısa boylu şişman kimse (Af. Brd.)
gebeş
Sözlük1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)
ettendirek
SözlükDolgun, şişman kimse (Bo.)
paflak
Sözlük1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)
gebedek
SözlükKısa boylu şişman kimse (Bo. Zn.)
bıngıl bıngıl
Sözlük1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)
göbül
Sözlük1. Karın (Sm.) 2. Çocuk (Bo. Ist. Ky. Ada.) 3. Tombul çocuk (Ky.) 4. Kısa boylu, şişman kimse (Gr. Sv.)
manaşlniği
SözlükÇok yiyen, karnı büyük insan ya da hayvan (Bo.)