dığdığ

Zayıf, kara kuru kimse (Gr.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

Tümünü gör

sırımsak

Kara kuru, sağlam yapılı (kimse için) (Nğ.)

çarpana yüzlü

Kara kuru ve çiçek bozuğu yüzü olan kimse (Sv.)

sırım

Kara kuru, sağlam yapılı (kimse için) (Isp. Sv. Kn.)

kamlt

Zayıf, kuru, etsiz insan ya da hayvan (iz. Ba. Brs. Es. Gr. Nğ. Mğ.)

dingarca

Çok zayıf, kuru kimse (Nğ.)

kırkaf

Kara kuru (Çkl.)

Benzer içerikler

sırımsak

Sözlük

Kara kuru, sağlam yapılı (kimse için) (Nğ.)

çarpana yüzlü

Sözlük

Kara kuru ve çiçek bozuğu yüzü olan kimse (Sv.)

sırım

Sözlük

Kara kuru, sağlam yapılı (kimse için) (Isp. Sv. Kn.)

kamlt

Sözlük

Zayıf, kuru, etsiz insan ya da hayvan (iz. Ba. Brs. Es. Gr. Nğ. Mğ.)

dingarca

Sözlük

Çok zayıf, kuru kimse (Nğ.)

kırkaf

Sözlük

Kara kuru (Çkl.)

cıbar

Sözlük

1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...

hüpül

Sözlük

Şişman kimse (Gr.)

Yorumlar yükleniyor...