dırgıl
Özürlü, sakat kimse (Dz. Sm.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görhimhim
1. Sakat burunlu kimse (Sm.) 2. Burundan, genizden konuşan kimse (iz Çkl. Kr. MI. Ky.)
peçal
Kolu, bacağı sakat düşkün kimse (Dz. Kü.)
çot
1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...
gebeş
1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)
lapbasan
1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)
ağrıklı
1. Saraya benzer bir çeşit sinir hastaliğına tutulmuş kişi (Dz.) 2. Hastalıklı (Sv. Ky.) 3. Hastaliktan kurtulamayan kimse (Brd. Dz. Ba. Çkl. Kc. Sm. Ama. Or. Ky. Krk.)
Benzer içerikler
himhim
Sözlük1. Sakat burunlu kimse (Sm.) 2. Burundan, genizden konuşan kimse (iz Çkl. Kr. MI. Ky.)
peçal
SözlükKolu, bacağı sakat düşkün kimse (Dz. Kü.)
çot
Sözlük1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...
gebeş
Sözlük1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)
lapbasan
Sözlük1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)
ağrıklı
Sözlük1. Saraya benzer bir çeşit sinir hastaliğına tutulmuş kişi (Dz.) 2. Hastalıklı (Sv. Ky.) 3. Hastaliktan kurtulamayan kimse (Brd. Dz. Ba. Çkl. Kc. Sm. Ama. Or. Ky. Krk.)
sak
Sözlük1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)
dıngır
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)