doğuzcu

1. Soğuktan donan ve birdenbire sicağa tutulan elleri çok sizlamak (Es.) 2. Açlıktan ölmek (Kn.) 3. Rengi uçmak, benzi solmak (Hat.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

Nezle, soğuk algınlığı (Ada.)

Nezle, soğuk algınlığı (Ada.)

Nezie, soğuk algınlığı (Kü. To. Ada.)

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

1. Soğuktan donan ve birdenbire sicağa tutulan elleri çok sizlamak (Es.) 2. Açlıktan ölmek (Kn.) 3. Rengi uçmak, benzi solmak (Hat.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

Nezle, soğuk algınlığı (Ada.)

Nezle, soğuk algınlığı (Ada.)

Nezie, soğuk algınlığı (Kü. To. Ada.)

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Cinsel kudretini kaybetmeyen kimse (Ng.) 2. Piç, gayrimeşru çocuk (Ada.)