dolman

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Kısa boylu ve şişman kimse (Çkr.) 2. Şişman ve yaşlı kimse (Isp.) 3. Cüce ve şişman kimse (Es.)

1. Şişman, ölçüsüz vücutlu kimse (Es.) 2. Ince, uzun boylu kimse (Es. Hn.)

1. Çok şişman ve kızıl renkli kimse (İç.) 2. Ablak yüzlü kimse (Kü.) 3. Kör olmuş göz (Ama.)

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Kısa boylu ve şişman kimse (Çkr.) 2. Şişman ve yaşlı kimse (Isp.) 3. Cüce ve şişman kimse (Es.)

1. Şişman, ölçüsüz vücutlu kimse (Es.) 2. Ince, uzun boylu kimse (Es. Hn.)

1. Çok şişman ve kızıl renkli kimse (İç.) 2. Ablak yüzlü kimse (Kü.) 3. Kör olmuş göz (Ama.)

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

1. Siska (Isp. Krş.) 2. Buğday ve arpada olan, insanlarda kaşintı yapan böcek (Gz. Hat.) 3. Hastalık nedeniyle şiş karınlı kimse (Sv. Kn.) 4. Kısa boylu, şişman kimse (Dz.)

1. Kisa boylu, cüce (Ks.) 2. Kısa boylu ve güçlü kimse (Brd.) 3. Yaşlı insan ya da hayvan (Ama.) 4. Gelişmemiş, sıska (Ank.) 5. Kısa boylu şişman kimse (Af. Brd.)