donat

1. Öldürücü hastalık salgıni, kıran (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Mr. Brs. Ks. Cr. Bt. El. MI. Adi. Ur. Gaz. Ank. Ky. Nğ. Ada. ic. Ant. Mğ.) 2. Veba (Mn. MI. Hat. Ada. Kerkük) 3. Kolera (Isp. MI. Ada. Tk. Vn.)

Donma (Ks.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

1. Hızla çarpmak (insan ya da hayvan yüreği) (Dz. Ay. Mğ. Ant.) 2. Can çekişmek (Ant.)

1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)

1. Bacak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Kü. Çkr. Ama. To. Gm. MI. Sv. Yz. Kn. Ic. Ant.) 2. Ayak (Brd. Dz. Çr. MI. Gaz. Ank. Krş. Kn.) 3. Kuyruk sokumu bölgesi (Brs. Bo. Ks. Sm. Gaz. Sv. Ant.)

1. Öldürücü hastalık salgıni, kıran (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Mr. Brs. Ks. Cr. Bt. El. MI. Adi. Ur. Gaz. Ank. Ky. Nğ. Ada. ic. Ant. Mğ.) 2. Veba (Mn. MI. Hat. Ada. Kerkük) 3. Kolera (Isp. MI. Ada. Tk. Vn.)

Donma (Ks.)

1. Soğuk algınlığı (Es. Ama. Ar. Ezc. Ank.) 2. Donma (Ezc.) 3. Donmaktan morarıp uyuşan organ (Ks. MI.) 4. Donmadan sonra el ayak gibi organlarda süren uyuşukluk, kaşınma (El.) 5. Üşümüş kimse (Kr. Sv.) V

OSELTAMIVIR FOSFAT

OSELTAMIVIR FOSFAT

OSELTAMİVİR FOSFAT

OSELTAMIVIR FOSFAT

OSELTAMIVIR FOSFAT