döngöz

1. Gözleri yukarı doğru kaymuş kimse (Isp. Es. Ks. Çkr. Tr. Ar. Vn. Ank.) 2. Önüne bakmadan sağa sola çarparak yürüyen sakar kimse (Af. Bo. Tr. Ar. Vn.) 3. Hamam (Ks.)

1. Kuvvet, güç (Sm.) 2. Fitıkli kimse (Zn.)

1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Fıtık hastalığı ve bu hastalığa tutulmuş kimse (Zn. Ks. Çkr. Sn.) 2. Zayıf, hastalıklı (Çkr. Ks.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Gözleri yukarı doğru kaymuş kimse (Isp. Es. Ks. Çkr. Tr. Ar. Vn. Ank.) 2. Önüne bakmadan sağa sola çarparak yürüyen sakar kimse (Af. Bo. Tr. Ar. Vn.) 3. Hamam (Ks.)

1. Kuvvet, güç (Sm.) 2. Fitıkli kimse (Zn.)

1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

1. Fıtık hastalığı ve bu hastalığa tutulmuş kimse (Zn. Ks. Çkr. Sn.) 2. Zayıf, hastalıklı (Çkr. Ks.)

Birçok insan, yaşamlarının bazı dönemlerinde araç tutması yaşayabilir (okyanusta seyreden bir tekne ya da gemide, türbülansa giren bir uçakta, uzun bir araba ya da tren yolculuğunda veya eğlence parklarındaki aletlerde).

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Gözleri bozuk olan (Ezc.) 2. Cüce, çok kısa boylu (Or.)