donuşuh

Sarhoş, beyni uyuşuk,-sersem (Gm.)

Uyuşuk kimse (Kn.)

Uyuşuk, miskin kimse (Bo.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm.) 2. Sümük (Gm.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm. Sv. Ada. Tk.) 2. Sümük (Gm.)

1. Sözleri tam telafuz edemeyen kimse (Gm.) 2. Bir tarafa çarpık ağız (Gm.)

Sarhoş, beyni uyuşuk,-sersem (Gm.)

Uyuşuk kimse (Kn.)

Uyuşuk, miskin kimse (Bo.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm.) 2. Sümük (Gm.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm. Sv. Ada. Tk.) 2. Sümük (Gm.)

1. Sözleri tam telafuz edemeyen kimse (Gm.) 2. Bir tarafa çarpık ağız (Gm.)

1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...

Çıldırmış kimse (Gm.)