dovurma

Gebelik süresini tamamlamak, doğurma zamanı gelmek (Nğ.)

1. Yeni doğmuş bebek (Ecz. Mr. Hat Ky. iç.) 2. Doğurma yeteneği olan, fertil (Bil. Ada.)

1. Doğuştan, anadan doğma (Isp. Brd. Dz. Ic. Ant.) 2. Doğurma yeteneği olan, fertil (isp.) 3. Yeni doğmuş çocuk (Ada.)

1. Ayak bileği kemiği (Af. Isp. Brd. Es. Krş. Nğ. Kn.) 2. Topuk (Isp. Ank, Nğ.) 3. Eklem (Isp. Nğ. Kn.) 4. Sinir, damar (Mn. Nğ.)

1. Basık burun (Nğ.) 2. Genizden konuşan (Nğ.) 3. Çopur (Nğ.)

1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)

Gebelik süresini tamamlamak, doğurma zamanı gelmek (Nğ.)

Zor ya da anormal doğurma anlamına gelen bir terim (bkz.

Genetik hastalığı olan bir çocuk doğurma riski ya da kendisi genetik hastalık geliştirme riski bulunan kişilere verilen tıbbi danışmanlık.

Bkz.

SODYUM VALPROAT

Bakınız çocuk doğurma; doğum ağrılarının indüksiyonu

Serviksten (rahim boynundan) vajina ağzına uzanan, doğurma sırasında bebeğin içinden geçtiği yol.

Doğum sancısı sırasındaki ağrıyı azaltmak icin kadınların icine oturabildikleri ılık su dolu havuz (bkz, doğurma).