dulunmak
1. Dinlenmek (Ada.) 2. Ağır hastanın gözleri canlılığını kaybetmek, donuklaşmak (Tr.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görtepegöz
1. Gözleri yukarı doğru kaymuş kimse (Isp. Es. Ks. Çkr. Tr. Ar. Vn. Ank.) 2. Önüne bakmadan sağa sola çarparak yürüyen sakar kimse (Af. Bo. Tr. Ar. Vn.) 3. Hamam (Ks.)
abraş
1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...
cendek
1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)
obalamak
1. Yorulmak (Sm.) 2. Dinlenmek (Sm.)
vurgun
1. Büyüyüp gelişememiş (Isp. Kc. Tr. Nğ.) 2. Nazar değdiği, çarpıldığı sanılan algın, güçsüz kişi (Gaz. Nğ. Ada. Kr. Mr.) 3. Zatülcemp, plörezi (ic.)
apalak
1. Tombul, gürbüz, sevimli (Brd. Dz. Mn. Zn. Ks. To. Or. Tr. MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ky. Kn. Ada. İç.) 2. Yeni emeklemeye başlamış çocuk (iç.)
Benzer içerikler
tepegöz
Sözlük1. Gözleri yukarı doğru kaymuş kimse (Isp. Es. Ks. Çkr. Tr. Ar. Vn. Ank.) 2. Önüne bakmadan sağa sola çarparak yürüyen sakar kimse (Af. Bo. Tr. Ar. Vn.) 3. Hamam (Ks.)
abraş
Sözlük1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...
cendek
Sözlük1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)
obalamak
Sözlük1. Yorulmak (Sm.) 2. Dinlenmek (Sm.)
vurgun
Sözlük1. Büyüyüp gelişememiş (Isp. Kc. Tr. Nğ.) 2. Nazar değdiği, çarpıldığı sanılan algın, güçsüz kişi (Gaz. Nğ. Ada. Kr. Mr.) 3. Zatülcemp, plörezi (ic.)
apalak
Sözlük1. Tombul, gürbüz, sevimli (Brd. Dz. Mn. Zn. Ks. To. Or. Tr. MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ky. Kn. Ada. İç.) 2. Yeni emeklemeye başlamış çocuk (iç.)
hıra
Sözlük1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)
gebeş
Sözlük1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)