eplrmek

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm. Sv. Ada. Tk.) 2. Sümük (Gm.)

1. Çok yorulmak, gücünü kaybetmek (Dz. Ks. Çr. Ama. Sm. Sv. Krş. Ky.) 2. Açlıktan bitkin düşmek (Ama.)

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

1. Ana karnındaki çocuk duruşunu değiştirmek, ters gelmek (Mğ.) 2. Yorulmak (Af. Isp. Brd. Dz. ic. Tk. Mğ.) 3. Zayıf düşmek (Kn.)

1. ihtiyar kadın (ist. Ks. Sn. Kn. Ic. Ed. Tk.) 2. Bunak kadın (Kn.) 3. Ufak tefek, çok açıkgöz çocuk (iç.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Gm. Sv. Ada. Tk.) 2. Sümük (Gm.)

1. Çok yorulmak, gücünü kaybetmek (Dz. Ks. Çr. Ama. Sm. Sv. Krş. Ky.) 2. Açlıktan bitkin düşmek (Ama.)

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...

1. Ana karnındaki çocuk duruşunu değiştirmek, ters gelmek (Mğ.) 2. Yorulmak (Af. Isp. Brd. Dz. ic. Tk. Mğ.) 3. Zayıf düşmek (Kn.)

1. ihtiyar kadın (ist. Ks. Sn. Kn. Ic. Ed. Tk.) 2. Bunak kadın (Kn.) 3. Ufak tefek, çok açıkgöz çocuk (iç.)

Zehir (iz. Ma. Ba. Bo. ist. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Vn. Bt. Dy. Tn. El. Sv. Yz. Ank. Nğ. Tk. Mş.)

1. Kuvvetten düşmek, yorulmak (Es. Kc. Bo. Sv. Kn. Brd.) 2. Zayıflamak (Ks. Çkr. To. Or. Kn. İç.) 3. Yavaş yavaş kuvvetlenmek (Isp.)