erlik

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

1. Meni getirmek (Isp. Kn.) 2. Ayakta işemek (Gm. Ezc.)

Meni (Ar.)

Meni (Çr.)

1. Baldır kemiği (Gr.) 2. Meni (Bt. Ur.)

Düşazma, ihtilam, ergen olma, uykuda meni boşalması (Gm.)

1. Meni (Kn.) 2. Yeni doğan yavrunun ilk pisliği (Kn. Ant. iç.) 3. Dölyataği, yavruyu saran zar, eş (Ank. Kn.)

1. Meni getirmek (Isp. Kn.) 2. Ayakta işemek (Gm. Ezc.)

Meni keseciği, piramit benzeri bir organ haline gelmek için kendisini saran bir kanaldır.

Her testis içten 250 kadar bölme veya lopa ayrılmiştır.

Meni (Ar.)

Meni (Çr.)

Spermler olgun erkek üreme hücreleridir dişi üreme hücresi olan yumurta ile birleşerek hamlelik ve bebek gelişimine yol açan süreci başlatırlar.

1. Baldır kemiği (Gr.) 2. Meni (Bt. Ur.)