evsinmek
1. Kalbi çarpmak (Af.) 2. Açlıktan içi ezilmek, baygınlık geçirmek (Brs.) 3. Acıkmak (Af.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görferlkmek
1. Başı dönmek (Af. Cr. Ama. To. El. MI. Ky. Kn.) 2. Bunalmak, yarı baygınlık geçirmek, sıkınti basmak (Ama. Bt. Dy. Tn. Ur. Gaz. Mr.) 3. Ağlamaktan ya da bağırmaktan yorgun düşmek (Tr. Gm. Sv.) 4. Solumak, tik nefes ...
ehnezimek
1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)
tayfalmak
1. Acıkmak (Kü.) 2. Açlıktan güçsüz kalmak (Isp. Ant.) 3. Susamak (Brd.)
davun,
1. Taun, veba (Dz. iz. Çkl. Sm. Gr. Ar. Ezm. Mğ.) 2. Kan çıbanı (Af.) 3. Zehir (Brs. Gm.)
farımak
1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...
davın
1. Taun, veba (Dz. iz. Çkl. Sm. Gr. Gm. Ar. Ezm. Mğ.) 2. Kan çıbanı (Af.) 3. Zehir (Brs. Gm.)
Benzer içerikler
ferlkmek
Sözlük1. Başı dönmek (Af. Cr. Ama. To. El. MI. Ky. Kn.) 2. Bunalmak, yarı baygınlık geçirmek, sıkınti basmak (Ama. Bt. Dy. Tn. Ur. Gaz. Mr.) 3. Ağlamaktan ya da bağırmaktan yorgun düşmek (Tr. Gm. Sv.) 4. Solumak, tik nefes ...
ehnezimek
Sözlük1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)
tayfalmak
Sözlük1. Acıkmak (Kü.) 2. Açlıktan güçsüz kalmak (Isp. Ant.) 3. Susamak (Brd.)
davun,
Sözlük1. Taun, veba (Dz. iz. Çkl. Sm. Gr. Ar. Ezm. Mğ.) 2. Kan çıbanı (Af.) 3. Zehir (Brs. Gm.)
farımak
Sözlük1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...
davın
Sözlük1. Taun, veba (Dz. iz. Çkl. Sm. Gr. Gm. Ar. Ezm. Mğ.) 2. Kan çıbanı (Af.) 3. Zehir (Brs. Gm.)
ırgın
Sözlük1. Zayıf, siska, güçsüz (Af. Isp. Brd. Dz. Brs. Kn. Ada. İç. Mğ. Krk.) 2. Yorgun (Isp. Brd. Dz. Es. Ank. Kn. Ic. Ed.) 3. Hasta, rahatsız (Isp. Brd. Dz. Iz. Mğ.)
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)