ezgi
Sıkıntı (Sv. Yz. Ky.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü göral basma
1. Loğusalık humması (Uş. Brd. Çkl. Kü, Kc. Ist. Cr. Ama. Or. Gm. Ar. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. ic. Ant. Zn. Ks. Krk.) 2. Loğusa olmayan kimselerde al denilen görüntünün uyku sırasında verdiği boğucu sıkı...
duluk
1. Yüz, çehre (Dz. Gaz. Nş. Ada.) 2. Yanak (Isp. Cr. Mr. Hat. Sv. Ank. Kn. Ky.) 3. Şakak (Af. Isp. Dz. Cr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç.) 4. Avurt (Af. Dz. Ay. Çkr. MI. Mr. Ky. Nğ. iç.) 5. Gerda...
malamat
1. Açlik, kıtlık (Sv. Yz. Ant.) 2. Sıkıntı, üzüntü (Mr.)
akarca
1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...
abilobut
1. iri, sişman, hantal (Isp. Dn. Ay. Çkl. Zn. Gr. To. Gm. Mr. Gaz. Yz. Ky. Kn. Nğ. Sv.) 2. Obur, çok yiyen (Sv. Yz.)
salaca
1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)
Benzer içerikler
al basma
Sözlük1. Loğusalık humması (Uş. Brd. Çkl. Kü, Kc. Ist. Cr. Ama. Or. Gm. Ar. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. ic. Ant. Zn. Ks. Krk.) 2. Loğusa olmayan kimselerde al denilen görüntünün uyku sırasında verdiği boğucu sıkı...
duluk
Sözlük1. Yüz, çehre (Dz. Gaz. Nş. Ada.) 2. Yanak (Isp. Cr. Mr. Hat. Sv. Ank. Kn. Ky.) 3. Şakak (Af. Isp. Dz. Cr. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nş. Nğ. Ada. İç.) 4. Avurt (Af. Dz. Ay. Çkr. MI. Mr. Ky. Nğ. iç.) 5. Gerda...
malamat
Sözlük1. Açlik, kıtlık (Sv. Yz. Ant.) 2. Sıkıntı, üzüntü (Mr.)
akarca
Sözlük1. Kemik veremi (Uş. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es. Ks. To. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Af.) 2. Daima akan çıban, sıraca, fistül (Isp. Brd. Ba. Kü. Es. Sk. Zn. Ks. Cr. Çkr. Sm. Ama. To. Sv. Yz. Ank. Ky. Nğ. ic. Ant. Nș.) 3. Deri v...
abilobut
Sözlük1. iri, sişman, hantal (Isp. Dn. Ay. Çkl. Zn. Gr. To. Gm. Mr. Gaz. Yz. Ky. Kn. Nğ. Sv.) 2. Obur, çok yiyen (Sv. Yz.)
salaca
Sözlük1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)
dıdık
Sözlük1. Yüz, çehre (Ky. Sv. Yz.) 2. Gırtlağın boğaz ve dile yakın olan kısmi (Ky.) 3. Çıplak (Rz.)
dalyan
SözlükUzun boylu (Sv. Yz. Ky.)