fırtih

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Ar.) 2. Sümük (Sv.)

1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)

Cilt üzerindeki koyu renk leke (Tr. Ar. Ky. Ks.)

1. Burundan, genizden konuşan kimse (Ar.) 2. Sümük (Sv.)

1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)

1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)

1. Omuz, omuzbaşi (Af. Es. Çr. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezc. Vn. Gaz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Sv.) 2. Kol (Brs. Çr. Sm. Ezm. Sv. Kn.) 3. Arka, sırt (Isp. Dz. iz. Clk. Brs. Es. Çr. Sm. Ama. To. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc....

1. inme inmek (Çkl. İst. Çkr. Çr. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Ezm. Ezc. El. MI. Gaz. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nğ. Krk.) 2. Deli ołmak (Gaz.) 3. Cin çarpmak (Or. Ar.) 4. Ölmek üzere olan hastanın dili peltekleşmek (Ay.)

Cilt üzerindeki koyu renk leke (Tr. Ar. Ky. Ks.)

Soy, soyun devamını sağlayan çocuk (Ar. Bt. Ms. Sv. Ky.)

Sara, epilepsi, cin çarpması (Kü. To. Es. Ar. Sv. Ky. Ada.)